Poi - fireshow

Sztuka tańca - taniec z ogniem

Tancerze wykonują ten specyficzny taniec przy akompaniamencie bębnów i innych instrumentów perkusyjnych. Najbardziej efektowną odmianą jest taniec z ogniem. Kulki zostają nasączone łatwopalną substancją i podpalone. Ze względu na szybkie przemieszczanie się kulki uzyskuje się efekt wizualny smug ognia otaczających i krążących wokół tancerza. Możliwe jest też "plucie ogniem". Po nabraniu do ust paliwa, kuglarz wypluwa je w płomień, uzyskując efekt "ziania ogniem".

Wykonawcy muszą wykazywać się niezwykłym opanowaniem i zręcznością przy wykonywaniu nawet podstawowych elementów tańca.

Rekwizyt używany w tańcu

Poi to też specyficzny przedmiot używany przy tańcu. Jest to para linek lub łańcuszków z podczepionymi na końcu ciężarkami w różnej postaci. Długość jest zależna od gabarytów tancerza, a ściśle długości jego rąk. Ciężarkiem staje się cokolwiek o masie większej niż sama lina. Najpowszechniejszą wersją poi jest linka żeglarska z podczepioną piłeczką tenisową. W celu uzyskania efektu pirotechnicznego używa się piłek kewlarowych nasączonych łatwopalną substancją (np. ropą, parafiną). Tancerze często sami tworzą swoje POI. Do tego celu używa się wiele rodzajów materiału, najbardziej popularny jest kevlar, jednak część osób zadowala się jensem czy też kocem azbestowym. Na końcu są najczęściej wykonywane tuby, bądź też katedralki z danego materiału.